Vandaag gaat het dan toch echt gebeuren: Red Sox - Yankees, en wij zijn er bij. Wie zou er gaan winnen?
Na een korte nacht reden we terug naar Woburn. Daar hadden we namelijk nog een andere activiteit gepland: batting cages, oftewel slagkooien. Het concept is heel simpel: Je koopt een muntje, gooit dat in de automaat en je krijgt 12 ballen uit de machine. Het slaan zelf is echter een heel ander verhaal. De bal komt, in tegenstelling tot 'echte' worpen, van beneden, en daardoor swingde (swung? Geswongd?) ik eerst steeds onder de bal door. Het ging gelukkig steeds beter. Wel hebben we beiden flinke blaren op onze handen. Volgende keer slaghandschoentjes (wat een gek woord is dat eigenlijk) mee.
Gisteren hadden we al gezien dat parkeren bij Fenway park geen optie was; ten minste niet als je geen $50 aan een parkeerplek uit wilt geven. Daarom parkeerden we een eind verder bij een groot treinstation (Riverside) en gingen we vanuit daar verder naar het stadion. Gelukkig is dit een gebruikelijke route: Veel Sox-fans deden hetzelfde.
Fenway park is al 102 jaar oud, maar ziet er desondanks prachtig uit. Veel iconen hebben hier gespeeld, zoals onder andere Babe Ruth (714 homeruns), Ted Williams ('The greatest hitter that ever lived') en Carl Yaztrimski (De laatste triple crown winnaar tot Miguel Cabrera in 2013) (voor niet-kenners, slagmensen krijgen een triple crown als ze het hoogste slaggemiddelde, de meeste binnengeslagen punten én het hoogste aantal geslagen homeruns hebben in een seizoen). Het stadion is in fases gebouwd, en daardoor moet je veel trappen op en af om door het stadion te komen. Wij zijn vóór de wedstrijd het stadion gaan verkennen. We zijn overal geweest, van de bleachers tot de front row en zelfs op de green monster (néé, we hebben niet boven op de mascotte gezeten. De green monster is de iconishe muur in het linksveld). De sfeer in het stadion was prima; de staff was beleefd ('are you guys all set?' x10) en de mensen stonden elkaar in de rij om foto's van ons (en elkaar) te nemen.
De wedstrijd was spannend. In de tweede inning kwamen de Yankees op voorsprong door een 2-run homerun van McCann. De Red sox antwoordden met goede rally, met als hoogtepunt een RBI-basehit van de Arubaanse korte stop Xander Bogaerts. De Yankees kwamen in de 5de inning op gelijke hoogte door schijn van pitcher Miley, en in de 6de inning scoorden ze nog eens 3 punten. 1 daarvan kwam van de knuppel van Alex Rodriguez, die elke slagbeurt werd ontvangen met een luid boe-geroep. De Red Sox wisten daar slechts 1 punt tegenover te zetten. In de 9de inning scoorden de Yankees nog 2 punten op een homerun van de rookie Refsnyder, die wij nog hebben zien spelen in Scranton. De Yankees deden nog hun best om de wedstrijd uit handen te geven; door 2 knullige fouten kwamen er 2 punten binnen. Het mocht echter niet baten; de laatste nul was een vangbal van de eveneens Nederlandse korte stop Didi Gregorius. Eindstand: 6-8. Zullen we nog een thuisploeg zien winnen?
De weg terug naar de auto was nog even lastig; vanwege een stroomstoring reed onze trein niet. Gelukkig was achter de menigte aanlopen de juiste beslissing: in een overvolle trein en met een overstap kwamen we terug bij Riverside. 's Avonds zijn we doorgereden naar New Brittain: Daar zien we morgen de wedstrijd Rockcats tegen Fishercats.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten