Vandaag staat een wedstrijd in Scranton op het programma, ongeveer 170 km naar het westen. Heen én terug, want morgen gaan we naar Pawtucket, vanaf ons hotel nog ongeveer 300 km naar het oosten.
We moesten vroeg op; de wedstrijd in Scranton begon immers al om 12:05. Tijdens de rit werd het steeds heuvelachtiger, het deed een beetje denken aan Willingen. Het regende vrijwel de hele weg, maar de temperatuur bleef oplopen: 70 deg, 77, 85 en uiteindelijk bij aankomst 93! (gelukkig wel allemaal gemeten in fahrenheid). In Scranton kwam de zon achter de wolken vandaan (nou ja, de wolken gingen weg), dus was het prachtig weer.
Het stadion van de Scranton Railriders heet PNC stadium, niet te verwarren met PNC park, het stadion van de Pittsburgh Pirates. Het is net nieuw, geopend in 2012. Het is prachtig gelegen tussen de heuvels. Het outfield ligt bijna tegen een rotswand aan. De Railriders zijn een AAA-team van de Yankees; eerst speelde het AAA-team van de Phillies op deze plek. De meeste spelers van dit team en van de tegenstanders, de Syracuse Chiefs, kende ik wel. Veel jongens op dit niveau zitten dan ook tegen major league niveau aan.
Tijdens de wedstrijd raakten we aan de praat met een groepje Amerikanen. Ook kwam er (hoogstwaarschijnlijk dankzij hen) iemand van de Customer service langs; die bedankte ons voor onze komst en gaf ons twee shirts van de Railriders. Nou had één shirt ook genoeg, want daar passen we met z'n tweeën in. De wedstrijd zelf was leuk: Er werd veel geslagen. Veel lopers bleven echter achter op de honken. Weer won de uit-ploeg de wedstrijd: 2-5 voor de Chiefs.
Na de wedstrijd zochten we nog wat anders om te gaan doen. Even zoeken op de kaart leidde ons naar Delaware state forest (in Pennsylvania...?). De tomtom leidde ons echter naar de 'middle of nowhere': We stonden aan het einde van een onverharde weg, bij een beekje. Nog even verder rijden (over een weg die niet onderdoet voor de gemiddelde achtbaan) bracht ons bij onze bestemming: Dingmans falls. Na een trail van 500 meter en 274 trapteden kwamen we bij een prachtige waterval, midden in het bos. Omdat het heel hard had geregend kwam er flink veel water naar beneden. Het was echt adembenemend mooi. Daarna zijn we doorgereden naar Raymondskill falls (werkelijk alles is hier '-kill'. Bushkill, Catskill, Fishkill, Killingsworth, etc.). Ook heel mooi, en een leuk pad om te lopen. Het was niet Willingen, maar Willingen++. Precies toen we weer bij de auto stonden, begon het te regenen, en de hele weg terug naar Wappinger Falls (zonder watervallen helaas) zaten we in een hoosbui. Na taco's te hebben gegeten vielen we als een blok in slaap.
Morgen rijden we naar Pawtucket, waar het AAA-team van de Red sox speelt. De Railriders en dit team, dat de 'Paw sox' heet, zijn grote rivalen. Toch staat pap erop dat hij zijn Railriders shirt aantrekt. Als dat maar goed gaat...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten