In Nederland zijn er flinke onweersbuien, en ook wij krijgen vandaag Thunder: Het honkbalteam wel te verstaan.
Nadat we jammer genoeg net te laat waren voor het ontbijt gingen we om 10:00 op pad... Naar een shopping mall. Nee, niet voor de nieuwste Levi's of Nike's, maar voor honkbalspullen: Ik heb zowel een infield- als een catchershandschoen nodig. De domdom stuurde ons netjes naar de mall toe, maar wees ons naar een niet-bestaande (of onzichtbare, maar dat lijkt mij sterk) parkeerplaats. Daardoor werden we hupsakee weer de snelweg op gegooid, waar we pas 15 kilometer verderop weer af konden. Bij poging 2 (zonder tomtom) ging het gelukkig wel goed. Helaas zijn we niet geslaagd voor een handschoen: Midden in het seizoen is er niet zo veel keus. Pap heeft wel 'nieuwe' schoenen gekocht.
We besloten om nog even in de mall te blijven. Eerst maakten we een foto bij de Target, zodat we Minnesota volgende keer kunnen overslaan (de Minnesota Twins spelen op Target field). Daarna liepen we naar Barnes & Nobles, want daar in zat een Starbucks. Nadat we nog even tussen de boeken hadden gesnuffeld was het tijd voor de lunch. We namen 'Honey grilled chicken', en ondanks dat dat klinkt als een slechte film was het heel lekker... En veel. Ik heb er lunch en avondeten van gegeten en nog was het niet op.
Na de lunch reden we door naar Citzens bank park in Philadelphia (de stad, niet de roomkaas). Dit is de thuishaven van de Phillies en (volgens veel mensen) 's werelds beste mascotte, de Phanatic. Net als de Orioles gisteren hadden de Phillies geen thuiswedstrijd. In tegenstelling tot gisteren werden we echter wel het stadion in gelaten. Hoe leuk is dat: In een leeg stadion staan waar normaal 50.000 mensen zitten (nou ja, kunnen zitten, want de Phillies spelen op dit moment zeer matig). We zijn nog een rondje rond het stadion gelopen en daarna gingen we snel richting Trenton voor de wedstrijd (onderweg betaalden we maar liefst $12 tol! ).
De wedstrijd begon met een weggevangen homerun door Joe Benson. De Mets (uit Binghamton, niet uit New York) bleven echter rake klappen uitdelen, en Brock Peterson sloeg hem ver over het hek heen: 0-1. De wedstrijd vloog voorbij: Na 1 uur hadden we 6(!) innings gespeeld. Daar tegenover stond dat er bijna niets gebeurde: In veel innings was het 3 man op, 3 man af. In de 7de inning kwam Thunder op gelijke hoogte door een mislukt dubbelspel, en in de 9de inning wonnen ze bijna: Met 2 honken bezet en 2 man uit sloeg de slagman een line-drive recht naar de werper, en die ving hem in een reflex. Dat betekende voor de tweede dag op een rij verlengen.
Punten waren duur in de wedstrijd, en zeker in de extra innings. Als er al eens iemand op het honk kwam, dan ging de volgende slagman vaak op drie slag of sloeg in een dubbelspel. In de 14e inning kregen we voor de 4de keer in 2 dagen de 'Seventh inning stretch'. Veel van de padvinders, die na de wedstrijd op het veld zouden kamperen, waren inmiddels al in slaap gevallen. In de 15de inning had Thunder geen pitchers meer en lieten ze de aangewezen slagman gooien. Die gooide 65 MPH (dat is bij ons al langzaam), maar desondanks kon hij de Mets 2 innings lang puntloos houden. Inmiddels was het al 11:15: Zou er dan nog een einde komen aan de wedstrijd? Ja: In de 17de inning scoorden de Mets 1 punt (en dat op het werpen van de aangewezen slagman en de rechtsvelder), en zij hadden nog wel een 'echte' pitcher over. Eindstand na 17 innings: 1-2. Totaal aantal honkslagen: 15 (ja, echt, dat zijn beide teams opgeteld!).
Na 31 innings honkbal in 2 dagen slapen we morgen lekker uit. Ook bezoeken we de laatste minor-league wedstrijd van onze tour in Lakewood, ongeveer 70 km verderop.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten