Nadat we 's nachts nog hadden nagenoten van de ervaring van gisteren hadden we even de tijd om te skypen. Vanaf het thuisfront kregen we te horen dat onze kamer op 'een hoerenkamer' leek, maar die zaten niet bij de prijs inbegrepen. Nog even langsgeweest bij de Walmart (waarom zetten ze de flesjes water altijd op een kilometer afstand van de kassa?) en daarna doorgereden naar Erie voor de (middag-)wedstrijd.
Erie is een klein plaatsje, kleiner dan Zoetermeer, maar heeft desondanks een AA-honkbalteam én een basketbalploeg. Je kon merken dat het zondagmiddag was: Zowel binnen als buiten het stadion was het uitgestorven. De parkeergarages waren leeg en als je de vele verjaardagsfeestjes niet meetelt zat er 50 man aan publiek. De teams hadden leuke namen: Seawolves - Rubber ducks, oftewel de zeewolven tegen de badeendjes. Toen ik dat hoorde had ik wel zoiets van zeg maar: 'nou ja' (*Insert Jeremy Clarkson disclaimer here*).
De wedstrijd was leuk. De Seawolves stonden na 3 innings met 5-1 voor, geholpen door een 3-run homerun van Wade Gaynor (die tot dan toe een slaggemiddelde had van .179). In de 4de inning, die maar liefst 50 minuten duurde, werd echter op een pijnlijke manier duidelijk waarom de Seawolves dit seizoen pas 36 wedstrijden hebben gewonnen (tegenover 55 verliespartijen). De pitcher leek wel batting practice te gooien, het infield (vooral de derde honkman) kon de geslagen ballen niet verwerken en de relay vanuit het outfield was ondermaats. De badeendjes scoorden maar liefst zes punten, en ondanks scoringskansen in de 7de en 8e inning wisten de zeewolven niet meer terug te komen. Eindstand: 6-8.
Tijdens de gehele wedstrijd was het stralend weer: 28ºC met veel zon. Op weg naar Bradford, waar we wilden overnachten, werd de lucht echter steeds donkerder. Uiteindelijk kwamen we in een thunderstorm terecht, die aanhield tot onze bestemming. De kamer kostte $124, maar we kregen (normaal gesproken) korting omdat we AAA-lid zijn (ANWB leden zijn automatisch ook AAA-lid). Dan moesten ze wel een AAA-nummer hebben, en dat hebben we niet. We konden dus fluiten naar de korting, maar omdat er zo weinig kamers bezet waren, mochten we de kamer voor $100 hebben. Het zal wel zijn omdat we zo lief keken.
's Avonds moesten we nog eten zien te vinden. Bradford is een gehucht, dus zit er alleen een Subway. Alleen niet op de plek die tomtom aanwees. Wij hebben 3 rondjes gereden, hebben het daarna gevraagd bij het hotel en bleken 10 meter verwijderd te zijn geweest van de Subway. Uiteindelijk hadden we dus toch een lekker broodje. De honkbalwedstrijd die we op tv wilden kijken ging helaas niet door. Voor de eerste keer in 10 jaar verregende een thuiswedstrijd van de Anaheim Angels. Jammer...
Morgen gaan we Allegeny National Forest verkennen en rijden we naar Penn state University voor de A-wedstrijd Spikes-Muckdogs (wat zijn in vredesnaam Muckdogs?).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten