13 Juli: Pipes & Fish

Soms gaan dingen niet zoals ze moeten gaan. Gisteren sloot ik af met: '...New Brittain: Daar zien we morgen de wedstrijd Rockcats tegen Fishercats.'. De dag zou echter heel anders verlopen.

Het begon goed: Even skypen met het thuisfront en daarna goed op tijd weg naar de wedstrijd. We moesten nog wel een keer de weg vragen, maar we waren ruim op tijd bij het stadion. Daar kregen we te horen dat er geen wedstrijd zou zijn vanwege 'pipe failure'. De wateraanvoer van de spuitinstallatie was lek geraakt, met als gevolg dat het veld tussen het eerste en tweede honk flink nat was. Daarom deden we een stadiontour op eigen initiatief; we zijn zelfs het scorehok binnengelopen. Daar keken ze niet eens gek van op; we raakten zelfs in gesprek over enkele spelers nadat ze doorhadden dat ik wat namen ken. De producers keken wel gek op, maar gingen snel weer aan het werk om plaatjes te maken voor het scorebord. Iets met minions, geloof ik...

Voor (bijna) elke wedstrijd hebben we een alternatief. Voor vandaag was dat alternatief in Portland, ongeveer 300km terug naar het noorden. Starttijd: 12:00. Dus onbereikbaar. Gelukkig kwam er nog een suggestie: De Bridgeport Bluefish, een independent-league team, hadden die avond een wedstrijd. Voor de niet-kenners (zullen we hier een aparte rubriek van maken?), alle minor-league teams zijn eigendom van een Major-league team. Daar stallen zij hun talenten en reserves. Het is een beetje te vergelijken jong-Ajax of jong-Fc Twente. De independent-league teams zitten niet vast aan Major-league teams; zij stellen hun eigen roster samen en spelen een aparte competitie. Het niveau is vergelijkbaar met AA, en veel ex MLB spelers spelen in deze competitie.

Bridgeport is een vervallen havenstad. Je ziet veel vervallen fabrieken en de stad zelf ziet er ook niet zo goed uit (en dat is zacht uitgrdrukt). Er is één hotel: $179, exclusief tax, per nacht. Een half uur van Bridgeport vonden we een Days Inn: $99 en een fantastische kamer. Op de vraag wat er nog meer te doen is in Bridgeport kregen we als antwoord dat er een dierentuin was. Die sloot echter al om 16:00 (het was inmiddels al 14:00), dus dat was geen optie. Uiteindelijk hebben we gepicknickt en gescrabbled (deze zin kan zo in het nationaal dictee). Voor de tweede keer eindigden pap en ik precies gelijk: 273-273. Nog even heen en weer naar het hotel en daarna naar de wedstrijd.

Bij het stadion parkeren kostte $7, maar omdat we dat niet in cash hadden, was onze auto gratis (die truc gaan we vaker uitproberen). Het leek alsof we terecht waren gekomen in Finding Nemo: de Blue fish speelden tegen de Blue crabs. De pitchers waren goed, en de verdediging ook. Het aanvallende spel liet echter te wensen over; veel drie slag en, als de bal werd geraakt, dan ging hij vaak hoog de lucht in. Ze hadden het net zo goed de big-swing-league kunnen noemen. Punten werden nauwelijks gescoord. Het winnende punt kwam binnen op een bal die door de benen van de catcher ging. Er was weinig sfeer in het stadion; er zaten ten slotte maar 500 mensen. En hoe de mascotte ook zijn best deed, het zette de Bluefish niet aan tot enige vorm van presteren aan slag. Resultaat: wederom een overwinning van de uitploeg (1-2 voor de krabben).

Morgen is de all star game en dus zijn er geen andere wedstrijden. Wij rijden naar Albany en gaan daar in de omgeving wat dingen bekijken...denk ik...